[A+] [x]
Aandoening: Depressie
Op zoek naar je eigen ik
Kleine schorpioen Contact met de auteur
Pagina 1

Al jaren kamp ik met depressie als gevolg van een opgelopen trauma. Zoals u misschien zelf heeft ondervonden, zorgt dit ook bij mij voor problemen, op geestelijk, lichamelijk en sociaal vlak. Als kleine jongen voelde ik me al anders dan anders. ‘Ik draag een groot geheim met me mee,’ dacht ik altijd. Al snel werd dit bevestigd, want op school leek niets vanzelf te gaan. Jazeker, ik kon goed leren, maar werd voortdurend gepest. Thuis bleek ook lang niet alles even gezond te zijn.

Na jaren in angst te hebben geleefd, begon ik langzaam mijn eigen weg in te slaan. Niet gemakkelijk, maar wel de beste oplossing. Weg van alles wat aangeleerd was, maar voor mijn gevoel niet in mijn leven thuishoorde. Zeker, er zijn ook fijne dingen geweest, maar zelfs die heb ik een poos niet kunnen voelen.

De een na de andere relatie volgde zich op. Zorgen voor een ander is voor mij nooit een probleem geweest. Alles was prima, als die ander zich maar goed voelde en nog belangrijker, dat diegene me lief vond. U raad het al. Ik viel steeds met mijn neus in de boter. Meisje we, geluk weg. Kortom, ik bleef maar op zoek naar het geluk buiten mezelf. Inmiddels heb ik veel bijgeleerd en probeer voor mezelf het tij te keren.

Kijken naar jezelf; doodeng! Nog niet zo lang geleden is mijn relatie helaas beëindigd, na een prachtige leerzame tijd samen. Toch zie ik dit als een les. Iets in me zegt: ‘Jongen, het wordt tijd dat je jezelf lief gaat vinden, dat je mag zijn wie je bent.’ Wie je bent? Het lijkt meer een identiteitscrisis. Zelfreflectie kan ik aardig goed toepassen, met vallen en opstaan zoals dat bij ieder van ons gaat.

Het was vrijwel altijd negatief, oftewel ik gaf mezelf vaak straf. M’n wond ging weer open en het leek nog meer pijn te doen dan toen deze was ontstaan. Bij ‘herstel’ van problemen van deze aard wordt de pijn vaak erger. De pijn moet gevoeld, bestudeerd en geanalyseerd worden voordat er überhaupt genezing kan plaatsvinden. Herstel is een groot woord, want veel mensen houden (net als ik) voldoende deukjes over, wat vaak terug te zien is in een of meerdere gedragingen van hem/haar.

Een keer doorleefd en klaar! Haha, was het maar waar… Keer op keer komen er situaties in mijn leven die me ‘triggeren’ op eerdere gebeurtenissen. Dat is wat ik bedoel met het keren van het tij. De situatie ligt er. Vroeger voelde het rot, maar wat kan ik nu doen om dit nare gevoel te keren naar iets positiefs en/ of draaglijks?

‘Blijf bij jezelf’ wordt me heel vaak gezegd. Jezelf de rust gunnen en de tijd nemen is heel belangrijk. Vaak wil ik te snel, maar kom mezelf dan vanzelf weer tegen en neem dan gas terug. Ik leer met liefde naar mezelf te kijken. Fouten genoeg, dat geef ik toe, maar ‘eenieder is zover als hij is’ zoals mijn begeleider vaak zegt. Tijd wordt je vaak niet gegund, deze moet je zelf pakken.




Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 2.7/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 5