[A+] [x]
Aandoening: Fibromyalgie
Wie is er nou gek?
Pagina 1

Afgelopen week had ik een afspraak bij de arbeidsdeskundige van het UWV, ondanks dat ik twee maanden daarvoor ook al een gesprek met de verzekeringsarts van het UWV had. Maar goed, met veel pijn en moeite kwam ik bij het UWV. Normaal gezien zou ik makkelijk met de stadsbus kunnen gaan, maar met mijn pijnlijke rug moet ik daar nu niet aan denken. Weet je wel hoe hard zon stadsbus door de bochten en over hobbels rijdt? Nee, dat was geen optie. Gelukkig was een buurman zo aardig om mij met de auto naar het gesprek te brengen.

Nou, dat gesprek kreeg toch wel een hele rare wending.

Even kort.
Ik zal even in het kort vertellen wat er aan de hand is, als dat al kort kan.
In 2007 ben ik afgekeurd op de klachten van fibromyalgie. Na een re-integratieproject, heb ik mijn diploma beveiliger behaald. In dat beroep moet je veel staan en veel lopen, geen optie dus. Toen mocht ik verder leren om BOA (bijzonder opsporingsambtenaar) te kunnen worden. Helaas heb ik dit moeten onderbreken vanwege concentratieproblemen, in goed overleg met het UWV en de re-integratie begeleider.

Voordat ik ziek werd reed ik op een vrachtwagen en vervoerde zeecontainers door heel Nederland en Belgi. Ik werkte toen tussen de vijftig en zestig uur per week. Veel dus. Eigenlijk heb ik mijn hele leven hard gewerkt, en nooit zonder werk gezeten. Altijd maar doorgaan.
Dat wordt nu mijn dank!

Wie is er nou gek?
Bij het gesprek met de arbeidsdeskundige werd me doodleuk verteld dat ik nu veertig uur aan het werk moet gaan. Dit omdat ik op de vrachtwagen wel zestig uur per week kon werken.

Ja, HALLO, dat was voordat ik ziek werd.

Nu heb ik al moeite om mijn huishouden draaiende te houden, en heb gelukkig veel hulp van vrienden. Ik ben alle dagen erg moe van de pijn. De spieren in mijn benen zijn net elastiekjes. Mijn rug knalt zowat uit elkaar. En ga zo maar door, ik kan hier een hele lijst met klachten neerzetten, maar daar worden jullie en ik ook niet echt vrolijk van.

Het ergste is dat ik gewoon, elke dag weer s ochtends doodmoe opsta. Net zo moe als dat ik de avond ervoor naar bed ga. Kan je je dat voorstellen? Dan moet de dag nog beginnen. Dit is geen klaagzang, maar puur de waarheid.

Dus ik vraag aan de arbeidsdeskundige hoe ze het voor zich ziet als ik veertig uur per week aan het werk ga. Ten eerste zeg ik dat ik s morgens ernstige opstartproblemen heb. Hoe kan ik dan om half 6 opstaan als ik bijvoorbeeld om 9 uur op mijn werk moet zijn. Vervolgens, hoe kom ik op mijn werk? Met de bus? Tja, dan kom ik gesloopt aan op het werk. En dan? Tot 5 uur ergens op kantoor zitten? Hoe houd ik dat vol? Dan naar huis, eten maken, ook nog eens het huishouden doen. Eten, afwassen en dan maar gelijk naar bed. Sorry hoor, ik zie het niet zitten.

Het advies is om na het ontvangen van de beslissing van het UWV, bezwaar aan te tekenen en alvast een aanvulling van de sociale dienst aan te vragen. Ik ga me er niet zomaar bij neerleggen. Je kan nu veertig uur werken per week, alleen omdat ik met de vrachtwagen zestig uur per week maakte, is gewoon gelul in de ruimte!

Ik ga dus zeker bezwaar maken, dan krijg ik een herkeuring door een andere verzekeringsarts en andere arbeidsdeskundige. Ook ga ik me laten informeren bij de vakbond en het FES.

Heeft iemand van jullie nog tips?



Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 2.6/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 5