[A+] [x]
Aandoening: Borstkanker
Get over yourself
Terry Broekema-Loeve
Pagina 1

Kanker discrimineert niet. Jong of oud; single – getrouwd; blank – zwart;
dik – dun; sportief – couch potatoe; man of vrouw!
Als je bedenkt dat 1 op de 8 vrouwen in Nederland getroffen wordt door borstkanker, kent inmiddels iedereen wel iemand met borstkanker. De cijfers liegen er niet om: 12.500 vrouwen en 70 mannen per jaar. En daarvan ben ik er één.

Ik ben Terry, vrouw, nog maar 49 jaar oud, getrouwd en moeder van 3 kinderen. Mijn man en ik delen de liefde van een 25-jarige dochter, een zoon van 9 en een kleine meid van 7 jaar. Naast andere leukere beschrijvingen over mezelf, ben ik sinds december 2008 ook borstkankerpatiënt.

Voor mijn geplande reis naar Amerika, in februari 2008, wilde ik nog even langs de huisarts want ik voelde een knobbeltje in mijn linkeroksel. Daarnaast voelde ik me al enige tijd ziek, zwak en misselijk. De huisarts, die beter had moeten weten, zegt: “Ik voel niets”. Als of je met voelen, kanker zou kunnen diagnosticeren!
Natuurlijk niet, zeg ik enigszins sarcastisch terug!!! Maar toch liet ik me op het verkeerde been zetten en ging geïrriteerd weer naar huis. Ach, mammogram komt later wel, zal wel los lopen, dacht ik nog.. Eerst moeder, die in Amerika bij mijn zus overwintert, ophalen.

Voor dit verhaal moet u weten dat ik vanaf mijn vroege jeugd volkomen verslaafd ben aan zoetigheid, dus bedacht ik me bij terugkomst uit Amerika, dat het tijd werd voor een bloed curve, om eventueel diabetes uit te sluiten. Dat was het niet…Helaas!
De doktersassistente zei nog: “Mevrouw, wees toch blij dat de uitslag negatief is”. Ik vond dit onacceptabel! Ik was niet blij want ik voelde me nog steeds: ziek, zwak en misselijk.

Trillend lijf, geribbelde brosse nagels, dikke witte aanslag op mijn tong, misselijk, zwak gevoel, hoofdhaaruitval en op plekken waar de zon niet schijnt! Dat wilt toch niemand. Dan maar een afspraak maken met de huisarts voor een “goed gesprek”. Helaas, hij was er niet en een goed gesprek met zijn plaatsvervangster werd het op z’n allerminst. Mijn bloedwaardes waren iets beneden peil, maar niet afwijkend genoeg voor verder onderzoek.
Niets doorvragen, niets even in dossier lezen, niets geruststellen. Een VROUW, nota bene! Ze zei wel: Het is geen diabetes maar “ik wil u wel doorsturen naar een diëtiste”. Blijkbaar vond ze me te dik! Ben ik ook, maar dan nog… Zo ga je niet met mensen om. Geërgerd, gefrustreerd en met een gevoel van ongeloof, sta ik weer buiten.

In 2005 werd bij mijn zus borstkanker in Fase 4 geconstateerd (Fase 5 is er niet). Voor haar betekende dit, dat de Tumor 4 cm. groot was (kan groter) met uitzaaiingen. Inmiddels zijn we vier en half jaar verder en is zij twee jaar kanker vrij.
In 2006 werd bij mijn moeder baarmoederhalskanker in Fase 0 geconstateerd. Voor haar had deze diagnose geen negatieve consequenties, gezien het vroege stadium. Vandaag is zij nog steeds een parmante vrouw van 85, die elk jaar in Florida overwintert bij mijn oudere zus.
In 2007 werd bij mijn broer (ja, je voelt het al!) darmkanker geconstateerd in Fase 4. Voor hem bleef de wereld even stil staan. Want dit verzin je gewoon weg niet. Gelukkig ook voor hem was er een tweede kans weggelegd. Inmiddels heeft ook hij het dagelijkse gewoon weer opgepakt.

Ik ben redelijk rationeel van nature en het feit dat bij 3 familieleden binnen vier jaar kanker is geconstateerd, heeft mij niet aangezet tot het zoeken naar kanker. Ik zat duidelijk niet lekker in mijn vel en wilde antwoord op gezondheidsissues. Intuïtief wist ik wel dat het meer was dan gewoon een kwaaltje. Helaas heb ik nog een paar maanden, in onwetendheid doorgekwakkeld.

Uiteindelijk heb ik in augustus toch maar een afspraak gemaakt voor die vervelende mammogram, want die had ik sinds januari uitgesteld! Eigenlijk stond mijn man erop, dé schat. De wachtlijst was lang dus eind november 2008 kon ik pas terecht. Jammer, het is niet anders.

De zomer loopt op zijn einde en de kinderen gaan weer naar school. Ik word ongeduldig en denk heel even dat ik gek word van het zieke, zwakke en misselijke gevoel. De onrust slaat toe en ik ga een paar sessies aan met een psycholoog. Je weet maar ...



Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 2.7/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 5