[A+] [x]
Aandoening: Multiple Chemical Sensitivity
Moeder op afstand
Jessica Petermeijer
Pagina 2

...en zie de journaalbeelden. Om elf uur, om twaalf uur, om een uur, om twee uur.
Ik ben zo ziek. Vijf dagen nu al. De griep gaat maar niet over. Wat voor griep is dit? Ooggriep? Het doet zo'n pijn. Het is alsof er migraine achter mijn ogen zit, alsof er kortsluiting in mijn hoofd is opgetreden.

We zijn erg trots op ons nieuwe huis. In nog geen week tijd is het prachtig geworden. Al onze oude spulletjes zien eruit alsof ze op maat gemaakt zijn. Iedereen die langskomt, krijgt meteen een rondleiding. En elke bezoeker kan alleen bevestigen wat wij ook vinden: het ziet er goed uit. Alleen ik voel me zo beroerd. De griep blijft. Verder heb ik constant een loopneus, het lijkt wel een allergie. En dan die ogen, die vreselijke pijn. Wanneer ik iemand heb rondgeleid door het huis, ga ik het liefst meteen naar buiten. Buiten trekt de pijn weg. Daar is het beter voor mij.
Sommige bezoekers weten precies wat mij mankeert: 'Je hebt stress, logisch, een verhuizing vreet energie.' Anderen zeggen dat ik even moet wennen, dat het vanzelf over gaat. Ik hoop het.

Een week na de verhuizing geeft Vocaal Ensemble Markant, het koor waarbij ik al jaren zing, een concert. Ik ga aan de slag met mijn haar en make-up, smeer wat foundation op mijn gezicht. Het brandt! Alsof ik er vuur op smeer! De tranen schieten in mijn ogen. Wat is dit nu weer? Ik haal de make-up er maar weer af en vertrek.
We zingen Dona Nobis Pacem van Peteris Vasks. Tijdens de repetities vond ik het maar een eigenaardig stuk. Voortdurend dezelfde tekst en alleen lange noten. Maar nu, in de kerk met orkestbegeleiding, krijgen de lange melodische lijnen de ruimte. Ze komen tot leven. Nu is het adembenemend mooi.
Ook de soliste van de avond zingt de sterren van de hemel. Nog geen twee maanden geleden zat ze in haar trouwjurk voor me met haar inmiddels kersverse echtgenoot. Wat was het een voorrecht om als trouwambtenaar voor zo'n bruidspaar te mogen werken.
Voor en na het concert vragen medezangers hoe het nieuwe huis bevalt. Ik vertel hoe het eruitziet en hoeveel pijn ik er heb. Ook hier krijg ik reacties als: 'Joh, dat is stress' en: 'Is er net geverfd? Dan trekt het over een paar dagen wel weg.'

Onze slaapkamer is schitterend, maar ik heb er nog maar weinig van kunnen genieten. In slaap vallen lukt me wel, maar elke nacht word ik wakker van de pijn. Mijn ogen zijn dan uitgedroogd en gevierendeeld. Ik kan ze echt niet dichtdoen om verder te slapen. Na een paar nachten ga ik mijn bed uit. Even voor het open raam staan, even frisse lucht voelen. De volgende nacht sta ik er weer, de nacht erna wil ik zelfs naar buiten. Midden in de nacht wandel ik langs de Noorderplas. Na een kwartiertje zakt het. Ik ga weer naar bed. De pijn is meteen terug. Ik besluit een andere slaapplaats te zoeken. Met de logeermatras ga ik op zoek naar een pijnvrije ruimte. Ik kom uit in de badkamer van de jongens. Tussen het bad en de wc, onder de wastafel, kan ik net languit liggen. Met de deur dicht en het raam open is de pijn draaglijk.

En dan word ik ineens ongesteld. Wat raar. De vorige menstruatie is nog maar twee weken geleden. Er gebeuren vreemde dingen in mijn lichaam, ik begrijp er niets van, maar de menstruaties blijven komen, elke veertien dagen.
Na een paar nachten gaat het niet meer in de badkamer. Er rest niets dan verder te zoeken in huis. Ik kom uit in de werkkamer beneden. Hier lukt het om te slapen, maar het is wel eenzaam. De mannen liggen boven, ik in de voormalige garage. Jan en de jongens hebben nergens last van gelukkig niet maar voor mij is het wonen in dit prachtige huis voorlopig nog even geen pretje.

Veertig
Terwijl ik wakker word, besef ik dat ik jarig ben vandaag. Maar in tegenstelling tot andere jaren voelt het deze keer niet zo feestelijk. Het voelt eenzaam.
Ik ben oud, voel me tachtig. Maar ik weet dat Jan en de jongens mijn veertigste verjaardag natuurlijk wel willen vieren. Ik sluip de ...



Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 3.1/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 6