[A+] [x]
Aandoening: Hartinfarct
De metamorfose of een mozaÔek
Pim van Heteren
Pagina 2

...kreeg, vond ze geen stijl. Opnieuw wees de zuster op de regels en zei dat er geen rode wijn geschonken zou worden.
'Geeft u mij dan maar witte', zei de vrouw, waarna de zuster zich vlug achter het gordijn van het bed verstopte, want ze hield het niet meer.
Hahaha. 'Er viel dus best te lachen in een ziekenhuis,' dacht Kars. Maar dat lachen verging hem al gauw, want de volgende ochtend kwam de chirurg vertellen dat zich tijdens de operatie complicaties hadden voorgedaan. De bypass was niet optimaal geplaatst en hij had een hartinfarct opgelopen. Dat bleek ook zo te zijn, want hij kreeg weer pijn op zijn borst. Om dit te corrigeren, moest hij gedotterd worden. Helaas was het lot hem weer ongunstig gezind. Tijdens het opblazen van het ballonnetje om de plaque tegen de wand weg te drukken scheurde het vat en verloor hij het bewustzijn. Hij zweefde weg uit zijn lichaam, dat als een lekke band achterbleef. Naderde nu zijn einde? Maar een weldadige vrede kwam over hem heen. Als dit de dood was, vond Kars het niet erg, dit was heel zoet.
Op dat moment hoorde hij boven zich een mannenstem die zei dat de familie gewaarschuwd moest worden, dat het kritiek was. Die woorden sloegen in als een bom en zijn maag kromp ineen. Zijn vonnis. Maar dat kon toch niet. Niet voor zijn vrouw en kinderen. Ze hadden hem nog nodig.
Daarna, ver weg, heel ver weg, hoorde hij weer een stem.
'Papa, zeg me dat je ervoor vecht. Geef me een knipoog', smeekte zijn radeloze jongste zoon. Met zijn laatste krachten opende Kars zijn ogen en viel toen terug.

Het decor was een staalblauwe lucht. Kars had nog nooit zo'n intens blauwe hemel gezien. Er heerste doodse stilte en in de lucht hing een vrieskou die dwars door hem heen ging. Hij rilde en keek naar beneden en zag een vallei, waar mensen met uitdrukkingsloze gezichten zwijgend met kruiwagens achter elkaar liepen. In sommige kruiwagens lagen naakte, witte lichamen. Hun verstijfde armen en benen staken over de rand. Oude lijken. In andere wagens lagen mensen met roze gezichten, hun kleren nog aan. Sommigen waren in militaire kleding met die typische rode lintjes op hun schouder. Het leger van Irak. 1991. Gestorven aan het front. Verse lijken. Gefascineerd keek Kars hoe de lichamen in een dampend moeras werden gedumpt. Daarna keerden de sjouwers om en gingen een nieuwe vracht halen. Kars kreeg de neiging naar ze toe te gaan, maar verzette zich. Hij bleef liever toeschouwer.
Een week verkeerde hij op de intensive care tussen hoop en vrees, waarbij de familie niet wist of ze hem de volgende dag nog levend zou aantreffen. Hij kreeg ook nierdialyse en toen zijn vrouw op een morgen bij zijn bed kwam en zag dat het urinezakje geel gekleurd was, kreeg ze weer hoop. De dagen daarna werd Kars beetje voor beetje van de levensreddende apparatuur afgekoppeld en werd hij overgeheveld naar een ander bed.

Kars had het gered. Maar daarmee was hij er nog niet. Hij had een hartinfarct gehad en een kransslagader verkeerde in slechte staat. Ook het liggen had zijn tol geŽist. Zijn spierkracht, voor zover hij die had door zijn zittende leven, was in de matras weggevloeid. Hij moest weer op de been geholpen worden, de oude worden.
Het ziekenhuis had een hartrevalidatieprogramma met een cardioloog, fysiotherapeut, diŽtiste en een psycholoog. Hij ging drie keer in de week sporten en deed dat met de vechtlust die hem in zijn werk kenmerkte. Ondanks zijn slechte fysieke gesteldheid probeerde hij voorop te lopen en met de korte sprintjes als eerste te eindigen. Dat viel op, want in de kleedkamer kreeg hij de vraag of het niet beter was om het wat rustiger aan te doen. Ook was er een oude dame met stralende ogen aan wie hij zijn ziekenhuisverhaal vertelde en die vroeg of hij door zijn bijna-doodervaring veranderd was. Kars wist niet goed wat zij bedoelde en zei dat hij niets had gemerkt.

Goede voeding, zo werd gezegd, was erg belangrijk en samen met zijn vrouw ging hij naar de bijeenkomst van de diŽtiste. Zo weinig mogelijk veevee's, verzadigde vetten, ofwel verkeerd vet. Wel vette vis, zoals haring, zalm en makreel. Veel vezels, groenten, ...



Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 2.7/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 5