[A+] [x]
Aandoening: Autisme
Een eenling wil niet eenzaam zijn ...
Douwe van der Meer
Pagina 2

...die er veel erger aan toe waren dan ik. Kinderen die half verlamd of spastisch in een rolstoel hingen. Kinderen met een heel laag IQ. Hij werd er naar van. Hij zei: 'Daar wil je niet tussen zitten!' Daar werd ik erg boos van. Die kinderen, dat zijn wel gewoon mensen, net als ik. Die verdienen net zoveel respect als ik of mijn vader. Daar komt nog bij dat zulke kinderen weten wat het is om gepest te worden. Dat zouden we onderling dus ook nooit doen, op zo'n school zijn we allemaal gelijk in dat opzicht. We zouden elkaar kunnen helpen en van elkaar leren.

Mijn vader had nog een argument waarom ik niet naar een speciale school zou moeten gaan. Hij zei: 'Dan kun je je carrière wel vergeten!' Hij dacht dat het slecht op mijn CV zou staan.
Ten eerste hoef je op je CV niet per se te vermelden op welke school je je havo-diploma gehaald hebt, dus niemand hoeft erachter te komen. Ten tweede denk ik dat ik toch geen carrière wil op de manier zoals mijn vader bedoelt. Ik wil werk doen dat ik leuk vind, waar ik enthousiast van word en dat ik goed kan. En als ik dat uitstraal, dan word ik vast wel aangenomen, dat weet ik zeker.

Het allerbelangrijkste voor mijn ontwikkeling is volgens mij dat ik gelukkig ben en dat ik me goed voel over wie ik ben. Op deze school ben ik ongelukkig en hoor en voel ik steeds dat ik niet oké ben. En dat is niet oké, want ik ben net zo oké als ieder ander, maar alleen wat anders. Geef mij een omgeving waarin ik mezelf weer herken, zodat ik kan groeien en blij zijn met mezelf en de mensen om mij heen.

Bij Douwe van der Meer is een Autisme Spectrum Stoornis (ASS) vastgesteld.
Aanmoedigingsprijs in de categorie In de Pen Jeugd



Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 3.6/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 7