[A+] [x]
Aandoening: Depressie
Depressie & Renaissance
Thea Q. H. van Vloten Meyer-Schaap
Pagina 1

Depressie

Zoals een toren wordt omhangen
Door dichte mist in herfsttij
Zo wordt mijn geest langzaam bevangen,
Sluipt sluw de schemering nabij
Ik zie in een gebroken spiegel
Slechts enkel nog gespletenheid
Ik weet hoe alles wordt vertekend
Gevoel dooft in vergetelheid
Dat angstig waarig vaag gevoel
Waarop ik wegdrijf van de wereld
Is bezig mij te overmannen
Ontneemt mijn leven ieder doel
In hersenspinsels opgehangen
Vecht ik me voorwaarts iedere dag
Volledig in mij zelf gevangen
Geen draad die ik doorbreken mag

En levend in mijn eigen schaduw
Gebroken in mijn eigen nood
Zie ik het leven langzaam doven
Neig ik mij dichter tot de dood

Renaissance

Nu de depressie is geweken
De wereld weer lijkt gladgestreken
Ik door de kieren van het bestaan
De zon ontwaar, sterren, de maan
Nu ik aan t waarig net ontsponnen
De ruimte juichend heb herwonnen
Mij vlinderlicht voel opgeheven
Zweef ik in glijvlucht door het leven
Nu ik in vrijheid ben herboren
Het kind in mij opnieuw ontwaakt
Kan k onbevangen verder gaan
Dankzij de kieren van t bestaan!
Schoon mij de dood voor ogen stond
Heeft s levenslot mij laten leven.

In dankbare herinnering aan Prof. Dr. S.J. Nijdam.

Thea Q. H. van Vloten Meyer-Schaap
Vrouw die leed aan depressie.



Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 2.7/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 5