[A+] [x]
Aandoening: Leukemie
Gewoon lekker koersen
Pagina 1

Je bent dertien jaar en ziet je toekomst al helemaal voor je. Een leuke vervolgopleiding is al gekozen. Na die opleiding aan het werk en sparen voor het welbekende huis(je), boompje en in plaats van dat beestje een briesende Lamborghini. Als dan de diagnose wordt gesteld dat je levensbedreigend ziek bent, duurt het allemaal wel heel erg lang. Van alle kanten word je verteld dat school niet belangrijk is, je gezondheid wel. Maar zoals cabaretier Bert Visscher zegt: ‘Ik wil gewoon lekker doorgaan, gewoon lekker koersen.’

Een onschuldig griepje los je op door rust te nemen. Dus niet naar school, joepie! Maar na zoveel rust ga ik me meestal vervelen. Een oplossing is dan je hobby, in mijn geval mijn passie voor auto’s. Mijn vader en ik besloten de auto uit te laten. Maar als je met een snelheid van bijna 200 kilometer per uur in slaap valt, dan is er echt iets mis. Ook als “auto’s” niet je hobby is!

De diagnose
Op 25 september 2000 werd de diagnose leukemie gesteld. Om vijf uur kwam de huisarts met tranen in zijn ogen bij ons thuis en om acht uur lag ik in de “box” met een infuus in mijn arm. Iedereen was natuurlijk erg verdrietig, maar er was iemand die niet huilde omdat ik kanker had, maar omdat we geen pannenkoeken gingen eten! Die iemand was ik, ik had geen idee dat leukemie zo ernstig was, laat staan dat het een vorm van kanker was. Pas na vijf weken kwam ik erachter dat ik kanker had. Ik weet niet of dit kwam door gebrekkige informatie van de artsen of doordat ik zo ongelooflijk lam was en daarom nog niet eens een tiende van alles meekreeg.

Biologische bom
Al die medicijnen die ik ingespoten kreeg, al die chemische troep, ik leek wel een biologische bom. Honderdennegen weken behandeling stond mij te wachten. Waarvan zes maanden zeer intensief. De honderdennegen weken van behandeling vlogen voorbij. Na zes maanden kwam ik in de zogenaamde onderhoudsfase. Klinkt alsof ik gecontroleerd word en een stempeltje krijg als ik goedgekeurd word! Maar het is nog steeds erg intensief. Eén keer in de week naar het ziekenhuis voor een chemokuur. Het was altijd op donderdag. De vrijdag daarop was ik altijd misselijk. Toevallig hè, zo voor het weekend?
Tijdens de chemokuren leerde ik veel mensen kennen, ik lag er wel eens mee op een kamer en als ze weer naar huis gingen, zeiden ze vaak: ‘Ik heb nog nooit zo’n gezellige tijd in het ziekenhuis gehad.’ Dus niet alleen de leraren maar ook de verpleegsters moeten gek van mij zijn geworden. Helaas zijn twee vriendinnen die ik in het ziekenhuis heb leren kennen overleden aan leukemie. Op zulke momenten dacht ik vaak: waar doe ik het eigenlijk voor, voor mezelf of voor mijn vrienden en familie? Nu ben ik blij dat ik het allemaal gedaan heb, ik voel me goed, ik sport veel, verdien mijn eigen zakgeld door hard te werken.

Mijn website
Vlak voordat ik opgenomen werd, hadden we net een nieuwe computer. Allemaal leuke programma’s en veel om te ontdekken. Als ik tussen de chemo’s door thuis was, kwam ik dwalend door het menu een programma tegen waarmee je websites kunt bouwen. Dat leek me gaaf, een website, maar waarover? Om acht uur ’s avonds was het eindelijk tijd om te gaan internetten. Net als iedereen wilde ook ik alles weten over leukemie en net als iedereen moest ik wachten tot acht uur ’s avonds om de hoge telefoonrekening te vermijden. Veel viel er niet te ontdekken, er was nauwelijks informatie. Het idee om mijn website over leukemie te maken was geboren. Na twee weken worstelen met de computer was het resultaat een website waarop ik nu al meer dan 30.000 bezoekers heb van mensen uit België, Nederland en Luxemburg. Er was één berichtje dat duidelijk maakte waar ik het allemaal voor deed, het luidde: ‘Ik snap nu eindelijk wat mijn zusje heeft’.
Om een website te bouwen heb je geduld nodig en niet iemand die je de hele tijd op de vingers kijkt. Mijn ouders en zus dachten dan ook dat ik voortdurend spelletjes aan het doen was. Toen de website echt helemaal af was, liet ik hem aan mijn ouders ...



Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 2.7/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 5