[A+] [x]
Aandoening: Beroerte
Ik leef en geniet weer
Mieke Spijkerman-Lammers
Pagina 2

...het een operatie worden gezien de ligging van de aneurysmaís. En daarvoor kwam ik weer op de wachtlijst.
Toen was het dus afwachten. Ik moest me heel kalm houden. Druk op mijn hoofd vermijden. Ondertussen stond wel de verhuizing voor de deur. We hebben nog wel alles met zín tweeŽn uit kunnen zoeken. Michael en de kinderen plus partners hebben verhuisd op 29 juni. Een keer stond ik op de operatielijst, maar er kwam een spoedgeval tussen. Ik dacht: als ze nog lang wachten ben ik dadelijk een spoedgeval. Ik liep toch met twee tijdbommen in mijn hoofd rond. De neurochirurg stond ook met zijn rug tegen de muur. Geen geld, onvoldoende personeel en onvoldoende intensive care-bedden. Bedankt regering voor het goed regelen van de volksgezondheid in Nederland, waar alles zogenaamd perfect is geregeld. In een latere controle moest hij toegeven dat ik eerder geopereerd had moeten worden. En dat ik zo niet uit de operatie had mogen komen.
Eindelijk kreeg ik half juli (na vier maanden wachten) bericht dat ik op 31 juli kon komen voor opname en dat ik op 1 augustus geopereerd zou worden. Ik was blij dat het eindelijk ging gebeuren. Op 30 juli was ik nog naar een verjaardag geweest en ik ging toch wel met goede moed 31 juli naar Tilburg. Ergens in mijn achterhoofd had ik toch wel schrik, maar het moest gebeuren. Ik zou een paar maanden moeten herstellen, maar als het dan goed was vond ik het prima. Michael en Cindy brachten me weg en zijn 31 juli nog wat gebleven. Ze zouden Michael 1 augustus bellen als het allemaal voorbij was.
De grote klap
Op 1 augustus werd ik voorbereid en ik ging met toch wel wat angst de operatiekamer in. Toen ik bijkwam, lag ik op intensive care. Daar ben ik dagen geweest. Ze hadden Michael niet gebeld dat ik zo slecht uit de operatie was gekomen. Er is me van die dagen alleen bijgebleven dat ze constant aan het mopperen waren dat ik de infusen en catheters losmaakte. Misschien uit angst of onmacht en frustratie. Naderhand drong het tot me door hoe slecht ik uit die operatie was gekomen. Het clippen was gebeurd, maar ik had twee infarcten gekregen tijdens de operatie met een zeldzame complicatie (het bulbair syndroom). Ik kon niet praten en slikken. Dus eigenlijk was het: operatie gelukt, patiŽnt bijna overleden.
Ik schijn een lastige patiŽnt geweest te zijn. Ik had veel last van dwanghuilen, maar er gebeurde zoveel. Ik kon een heel klein beetje praten, maar schrijven werd beter begrepen. Ik leefde van dag tot dag en werd geleefd. Als ik mijn familie om mij heen had, ging het iets beter. Maar na alle onverwachte onderzoeken was ik van streek. Bloedprikken is bij mij al een ramp, ik ben bijna niet te prikken. Om de haverklap moest ik in de scan of ze kwamen aan mijn bed en zeiden: nu gaan we de hechtingen eruit halen (dat waren maar 20 krammetjes). En zo was er iedere keer wat. Ik was gewoon bang. Ik had wel wat slikoefeningen met een lepeltje ijswater gehad onder toeziend oog van de neurochirurg. Dat moest iedere dag en na verloop van tijd misschien een lepeltje yoghurt. Ik moet het nog krijgen. Als ik eraan dacht en ik belde een paar keer dan was het: zo hebben we de bel weer kunnen vinden? Ze hadden gewoon geen tijd. Maar ook hier zijn weer uitzonderingen die de regel bevestigen. Een verpleger nam de moeite mij een bad in plaats van een douche te laten nemen en ze hebben een keer mijn haren gewassen.
Op een gegeven moment hoorde ik dat ik misschien naar Eindhoven kon om daar verder behandeld te worden. Ook gemakkelijker voor mijn gezin. Ze kwamen nu soms twee keer per dag, de schatten. Ook vrienden zijn een paar keer geweest. Wie schetst mijn verbazing: in het ziekenhuis in Eindhoven hebben ze een patiŽntenstop tot oktober! Ik was totaal overstuur. Door veel bellen en druk uitoefenen door Michael en de neurochirurg mocht ik 22 augustus gaan. Maar eerst moest er een pegsonde gemaakt worden.Weer een operatie. Het niet kunnen eten of drinken zou blijvend zijn, doordat ik niet kon slikken.Voor de pegsonde ...



Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 2.7/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 5