[A+] [x]
Aandoening: Kanker
Beknot in het leven
Louisa Schouten-van Heerewaarden
Pagina 1

Als we het dorp uitrijden op weg naar het ziekenhuis, neem ik alles, elk huis en elke boom, goed in me op. Zal dit de laatste keer zijn dat ik het zie? En als ik wel terugkom, hoe zal dat dan zijn, wat kan ik dan nog? Tegen mijn man zeg ik: ‘Besef je wel dat wanneer het misgaat je mij volgende week op deze dag al begraven hebt?’

Jaren geleden zie ik op een kunsttentoonstelling een prent die grote indruk op me maakt. Hij toont een knotwilg met aan de voet schedels en beenderen. In de tekst die er bij ligt, lees ik dat het een boom vol symboliek is: ‘begroeid met Nachtschade en Bitterzoet, geworteld in beenderen. Afgeknot, maar het lijf schreeuwt nog. Een spook rijst op uit een dodenbed, schreeuwt, zonder kop, z’n ellende uit. Een onorthodoxe crucifix, een onverwacht kruisbeeld. Knotwilgen doen denken aan de mens in de maatschappij, ze worden altijd weer geknot.’ De maker blijkt mijn vroegere tekenleraar van de havo te zijn. Hij is inmiddels ook beknot in zijn leven. Hij zit in een rolstoel.
Ik vind de boom met zijn symboliek prachtig en probeer me voor te stellen hoe het voelt als je beknot wordt, niet wetende dat ik het later aan den lijve zal ondervinden. Ik ben nog jong en gezond en koop de prent niet, maar blijf er de jaren die volgen wel aan denken.

Het is 1993 als ik met hoofdpijnklachten naar de huisarts ga. Mijn jongste dochter is pas geboren en de huisarts denkt dat ik last heb van spanningshoofdpijn of dat ik een verkeerde houding aanneem bij het voeden. Ik moet maar een paracetamolletje nemen. De klachten verergeren en ik ga terug naar de huisarts. Ik mag naar fysiotherapie. Na elke behandeling voel ik een gemene, stekende pijn in mijn linkeroor, maar daar wordt verder geen aandacht aan besteed. Er wordt alleen uitgelegd dat er zenuwbanen lopen tussen het oor en de nek en dat die de pijn kunnen veroorzaken.
Na een tijdje merk ik dat het gehoor aan de linkerkant slechter wordt. Uitspuiten lukt niet, want er zit niets in mijn oor, maar de huisarts denkt dat er vocht achter het trommelvlies zit. Hij verwijst me naar een kno-arts in het streekziekenhuis. Er wordt een foto gemaakt en daarna een buisje geplaatst. Het helpt niet. In september 1994 wordt een CT-scan gemaakt. Er is niets aan de hand.
De klachten verergeren. De hele linkerkant van mijn hoofd doet pijn, ook de botten in het gezicht, zelfs de linkerkant van mijn neus. Het lijkt wel of er een schot midden in mijn hoofd geplaatst is en dat de linkerkant is volgestort met beton. Nog twee keer wordt er een buisje geplaatst. Bij het plaatsen van het laatste buisje denkt de kno-arts poliepen gezien te hebben en wordt er weer een CT-scan gemaakt, nu iets uitgebreider dan de eerste keer. Het is inmiddels al augustus 1995.
Als ik bij de arts kom voor de uitslag van de scan, vertelt hij me dat er een tumor in mijn oor zit. Het is geen kanker. Het is een kluwentje bloedvaten dat operatief verwijderd moet worden door een specialist in een academisch ziekenhuis. Hij zal daar voor mij een afspraak maken. Het is een kort gesprek. Hij vraagt of ik nog vragen heb, maar ik kan niets bedenken. Ik wacht wel af tot ik in het academisch ziekenhuis terecht kan. Na een tijdje krijg ik bericht dat ik daar in november verwacht word voor een gesprek.
We gaan een weekje op vakantie naar Terschelling. Ik maak me niet al te druk om de tumor. De kno-arts heeft immers gezegd dat het vaker voorkomt, niet gevaarlijk is, maar dat het alleen wel precisiewerk is om het weg te halen.
Er is afgesproken dat ik de scanfoto’s in het streekziekenhuis zal ophalen om ze in november mee te nemen naar het academisch ziekenhuis. Omdat ik een aantal weken klachten heb zoals een aanhoudende, onverklaarbare koorts en een onzeker gevoel bij het lopen, ga ik de foto’s pas in oktober ophalen. Als ik thuis de bijbehorende brief lees, schrik ik enorm, want wat daar in staat lijkt heel wat erger dan wat mij verteld is. Natuurlijk begrijp ik niet ...



Beoordeel dit verhaal:
  • Huidige rating: 2.8/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Huidige waardering: 6