Schrijven helpt
Meer dan 4,5 miljoen mensen in Nederland zijn in meer of mindere mate beperkt in hun doen of laten door een ziekte of gebrek. En voor veel lotgenoten betekent het erover schrijven of het van zich afschrijven een probaat middel om de levenskwaliteit te verbeteren.
Op deze website worden deze bijdragen gepubliceerd: als hart onder de riem voor lotgenoten, maar ook om bij te dragen aan fundamenteel vernieuwend denken over inhoud en vorm van de gezondheidszorg en ons zorgsysteem. Dat is namelijk de doelstelling van het initiatief GZNDHDSZRG. Dat realiseren wij met een combinatie van congressen, debatten, artikelen, opleidingen en boeken die aanzetten tot nadenken over positieve veranderingen van ons zorgstelsel.

U kunt ook eigen verhalen publiceren door uw tekst hier aan ons te verzenden. Een redacteur bekijkt uw tekst en zet deze daarna op de site.



Aandoening: Eierstokkanker
Het leven is net een bos haar, het zit altijd in de war. Grappig, en het is nog waar ook. Ik ben ook niet de enige die daarover kan meepraten. Ik ben 48 jaar, getrouwd met de liefste man van de wereld en moeder van vier kinderen. Van mijn vier kinderen zijn er drie niet gezond. Mijn zoon werd geboren met een waterhoofd, één van mijn dochters lijdt aan Posttraumatische Dystrofie 1) in haar been, en mijn jongste dochter kwam ter wereld met een unieke chromosomale afwijking, een Trisomie 12. Volgens de artsen hield dat in dat zij na haar geboorte niet levensvatbaar zou zijn, maar in elk ...



Aandoening: Dwarslaesie
Vernauwd bestaan ~ I ~ Mijn leven is versmald tot beelden in een spiegel, omlijst door een metalen rand: miniatuur van de stad Leiden; portretten van bezoekers en aan de wand enkele wenskaarten. De miniatuur van Leiden is mij dierbaar, wisseling van dag en nacht, van zon en regen; vlakbij kerken en molens en in de ruimte, wazig nu, de wegen die leiden naar een ver verschiet. Er boven de hemel, vol wilde wolken of juist strak blauw, een altijd wisselende stemming. Hier ben ik vrij, zeil uit op wolkenschepen, dromend zonder remming over geluk aan een onbekende kust. Mijn sma...