Schrijven helpt
Meer dan 4,5 miljoen mensen in Nederland zijn in meer of mindere mate beperkt in hun doen of laten door een ziekte of gebrek. En voor veel lotgenoten betekent het erover schrijven of het van zich afschrijven een probaat middel om de levenskwaliteit te verbeteren.
Op deze website worden deze bijdragen gepubliceerd: als hart onder de riem voor lotgenoten, maar ook om bij te dragen aan fundamenteel vernieuwend denken over inhoud en vorm van de gezondheidszorg en ons zorgsysteem. Dat is namelijk de doelstelling van het initiatief GZNDHDSZRG. Dat realiseren wij met een combinatie van congressen, debatten, artikelen, opleidingen en boeken die aanzetten tot nadenken over positieve veranderingen van ons zorgstelsel.

U kunt ook eigen verhalen publiceren door uw tekst hier aan ons te verzenden. Een redacteur bekijkt uw tekst en zet deze daarna op de site.



Aandoening: Psychose
In 2007 kreeg ik mijn eerste psychose. Dit kwam, omdat ik teveel in mijn eigen (zweef)wereldje verkeerde want ik had amper tot geen contact meer met andere mensen. Ik voelde al jaren dat ik niet fulltime kon werken of studeren. Ik wilde wel werken of studeren, maar dan in deeltijd. Mijn studiefinanciering was echter al op. Maar ik had nog geen enkele studie afgerond. Ook van het UWV of CWI kreeg ik geen uitkering. Het UVW vond dat ik 40 uur per week kon werken en het CWI eiste van mij, dat ik onbetaald ging werken om in aanmerking te komen voor een bijstandsuitkering. De moed zonk me in de ...



Aandoening: Borstkanker
Mijn tuin grenst aan een stukje bos. Achter in de tuin staat een konijnenhok met een ren. Mijn konijn heet Sproet. Ze is een ondeugende dame die momenteel languit op het gras ligt. We luisteren samen naar de geluiden. Ik probeer de vogelgeluiden te onderscheiden. Een roodborstje een koolmees een vink Het bos leeft en de geluiden zijn prachtig. Als er een duif wegvliegt, spitst Sproet een oor. Ze staat op en traag loopt ze naar haar bakje met voer. Ze eet wat, neemt nog even een slokje water en ploft weer languit op het gras. Wat kan het leven makkelijk zijn, denk ik nu. En wat is het le...