Schrijven helpt
Meer dan een miljoen mensen in Nederland zijn in meer of mindere mate beperkt in hun doen of laten door een ziekte of gebrek. En voor veel lotgenoten betekent het erover schrijven of het van zich afschrijven een probaat middel om de levenskwaliteit te verbeteren. In de afgelopen tien jaar stuurden duizenden lotgenoten verhalen en gedichten in naar de schrijfwedstrijd ' de pen als lotgenoot' . Dit resulteerde in acht boeken waarin prijswinnende bijdragen gepubliceerd zijn. Op deze website worden deze bijdragen opnieuw gepubliceerd: als hart onder de riem, maar ook om u deelgenoot te maken van wat het met levens doet en hoe de schrijvers daarmee omgaan.



Aandoening: Spierziekte
Hallo, ik ben Alexander de Bruyn en ik ben negen jaar. Mijn moeder zit in een rolstoel omdat ze een spierziekte heeft. Nou en dat vind ik helemaal niet leuk. Ik droom vaak dat mijn mama niets mankeert en dat wij samen door de bossen rennen, of dat wij samen met de bus of de trein samen ergens naar toe gaan zonder rekening met die rolstoel te hoeven houden. Ook droom ik dat ik met mijn mama ( Joke) fijn ga winkelen en dat we overal rond kunnen kijken zonder dat er iets in de weg staat, want als mijn mama alles gewoon zou kunnen dan staat er ook niets in de weg. Wat ik ook...



Aandoening: Borstkanker
Mijn tuin grenst aan een stukje bos. Achter in de tuin staat een konijnenhok met een ren. Mijn konijn heet Sproet. Ze is een ondeugende dame die momenteel languit op het gras ligt. We luisteren samen naar de geluiden. Ik probeer de vogelgeluiden te onderscheiden. Een roodborstje … een koolmees … een vink … Het bos leeft en de geluiden zijn prachtig. Als er een duif wegvliegt, spitst Sproet een oor. Ze staat op en traag loopt ze naar haar bakje met voer. Ze eet wat, neemt nog even een slokje water en ploft weer languit op het gras. Wat kan het leven makkelijk zijn, denk ik nu. En wat is het le...