Schrijven helpt
Meer dan 4,5 miljoen mensen in Nederland zijn in meer of mindere mate beperkt in hun doen of laten door een ziekte of gebrek. En voor veel lotgenoten betekent het erover schrijven of het van zich afschrijven een probaat middel om de levenskwaliteit te verbeteren.
Op deze website worden deze bijdragen gepubliceerd: als hart onder de riem voor lotgenoten, maar ook om bij te dragen aan fundamenteel vernieuwend denken over inhoud en vorm van de gezondheidszorg en ons zorgsysteem. Dat is namelijk de doelstelling van het initiatief GZNDHDSZRG. Dat realiseren wij met een combinatie van congressen, debatten, artikelen, opleidingen en boeken die aanzetten tot nadenken over positieve veranderingen van ons zorgstelsel.

U kunt ook eigen verhalen publiceren door uw tekst hier aan ons te verzenden. Een redacteur bekijkt uw tekst en zet deze daarna op de site.



Aandoening: Borstkanker
Mamma's 'Borst, borst', roepen alle kinderen van de wereld als ze hun moeder bedoelen. Dat realiseer ik me bij mijn eerste borstfoto's; Latijn heb ik op school niet gehad. De foto's vertonen geen bijzonderheden. Ik adem opgelucht uit, glimlach nog om dat woord 'mamma' ... tot ze gewoon weer mijn moeder is. Afgelopen zomer krijg ik de kriebels in mijn borst. Mijn moeder is ernstig ziek. Ze krabbelt moeizaam overeind. Kriebels. Ze zijn alleen te letterlijk. Verder valt er niets te voelen. Is het misschien verlatingsangst van mamma tot mamma? Toch dring ik aan op een foto. De - vrouwel...



Aandoening: Dwangneurose
Nog steeds weet ik niet waar en vooral waarom ik Ďuitgekození werd om als slachtoffer van dwangmatige handelingen door het leven te gaan. Het is mij ook niet duidelijk welke invloeden daar een rol bij speelden of in hoeverre het al in mijn genen en karakter opgesloten zat, voordat het de kans kreeg te ontsnappen. Wel weet ik dat de aanzet van deze ontsnapping werd gelegd in het verpleegtehuis waar ik destijds (zo'n vijfentwintig jaar geleden) werkte op een afdeling met merendeels terminale patiŽnten. Ik herinner mij duidelijk dat ik in een avonddienst stond te praten naast het bed van...